Posts tonen met het label textiel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label textiel. Alle posts tonen

donderdag 29 januari 2015

Clarysse: 4 miljoen faire handdoeken

Meer dan 70 jaar geleden begon Jules Clarysse met de productie van badtextiel op zeer kleine schaal. Vandaag is Clarysse N.V. Europees marktleider en produceert het jaarlijks 20 miljoen handdoeken, waarvan in 2014 één vijfde fairtradebadtextiel. Ook tijdens de crisis is Clarysse blijven geloven en investeren in duurzaamheid.


Het bedrijf is nog steeds in handen van de familie Clarysse. De twee kleinzonen van Jules Clarysse, Luc en Bernard, hebben nu de algemene leiding samen met Peter Bauwens die commercieel directeur is. “Ik ben hier 18 jaar geleden na mijn kandidaturen geneeskunde beginnen werken als bediende,” herinnert Bauwens zich.

“In onze sector zijn we op vlak van duurzaamheid de nummer één in de wereld,” zegt Bauwens. “Duurzaamheid heeft een ethische en een ecologische component. Ongeveer tien jaar geleden zijn we gestart met een aanbod van handdoeken van fairtradekatoen. Enkele jaren later ontwikkelden we cradle to cradle handdoeken.” Cradle to cradle is een businessmodel dat als streefdoel heeft om producten zodanig te ontwerpen dat ze van begin tot einde veilig en herbruikbaar zijn.

> Lees meer

dinsdag 6 januari 2015

Bel&Bo legt de lat hoog voor Belgische bedrijven

Op 8 december werd Bel&Bo officieel lid van de Fair Wear Foundation, een organisatie die productiefabrieken controleert en kledingbedrijven begeleidt in hun proces naar schonere kleren. Dat betekent dat Bel&Bo de lat voor zichzelf én tegelijk voor de andere Belgische kledingbedrijven hoger legt.

Toen Bel&Bo nog Promo Fashion heette, was het een echte discounter: een eenvoudig assortiment aan lage prijzen. Hun businessmodel was navenant: het overgrote deel van de orders werd indirect geplaatst bij de leveranciers, via onafhankelijke agenten. Gevolg: het bedrijf had nauwelijks zicht op de omstandigheden waarin de kleren gemaakt werden. De voorbije jaren werd het percentage orders dat rechtstreeks geplaatst wordt stelselmatig opgebouwd: van 11% in 2011 naar 51% in 2014. Die transitie was essentieel om meer controle te verwerven op de productieketen. Dat was nodig voor de volgende stap: aansluiten bij de Fair Wear Foundation.

Tot op vandaag zijn slechts 4 Belgische bedrijven lid van de Fair Wear Foundation: Mayerline, ACP, Stanley & Stella en The Cotton Group. JBC kondigde in oktober aan dat ze de procedure zullen opstarten. Met Bel&Bo en hopelijk binnen enkele maanden ook JBC komen er twee belangrijke
spelers op de Belgische markt bij.

De Schone Kleren Campagne dringt er bij de Belgische bedrijven al jaren op aan om zich aan te sluiten bij de Fair Wear Foundation. Waarom? Omdat de Fair Wear Foundation (FWF) het meest vooruitstrevende en betrouwbare initiatief is op het gebied van het verbeteren van arbeidsrechten in de kledingindustrie. Het is wat we noemen een multi-stakeholderinitiatief: bedrijven, werkgevers en vakbonden organisaties samen werken aan betere arbeidsomstandigheden. Alle bedrijven die aangesloten zijn bij Fair Wear Foundation zeggen daarmee dat ze in principe ook verantwoordelijk zijn voor de werkomstandigheden bij hun leveranciers. FWF laat de fabrieken regelmatig controleren door lokale teams van specialisten. Daarnaast kunnen arbeiders zelf een klacht indienen. FWF deelnemerschap alleen zorgt er natuurlijk niet voor dat de omstandigheden verbeteren: het is een belangrijk middel, maar het blijft hard werken voor de kledingbedrijven.

Zijn de kleren in de rekken van Bel&Bo nu 100% schoon? Dat niet, maar lidmaatschap bij FWF betekent wel dat ze ernstige inspanningen doen om de arbeidsomstandigheden in hun toeleveringsketen te verbeteren. Hopelijk kan de beslissing van Bel&Bo en JBC ook andere Belgische kledingbedrijven over de streep trekken.

Bron: www.schonekleren.be

> Lees het artikel: Made in Misery: Ethiek in de textielsector na Rana Plaza

dinsdag 15 april 2014

Meer dan Mooi: fashionable fair

Vijf jaar geleden startte Nancy De Poorter met een cadeautjeswinkel en webshop in Zammel, bij Geel. Haar passie voor geschenken die op een eerlijke manier tot stand komen, ontdekte ze als vrijwilliger bij de wereldwinkel van Westerlo, waar de nadruk vooral op voeding lag. Meer dan Mooi groeide al snel uit van een winkel voor fairtradegeschenken en interieurspulletjes tot een fairtradekledingzaak waar ook bio van belang is.
 
Oorspronkelijk wou Nancy geen kledingwinkel, nu biedt ze zelfs mannen- en kinderkledij aan. Vanwaar die ommekeer? “Ik vond zo zelden mooie fairtradekleding voor mezelf dat ik er maar zelf mee ben gestart. Soms moet ik mezelf tegenhouden. Ik zag eens een hele mooie theedoos, maar dan moet je ook thee aanbieden. Als je daar mee begint, moet je ook koffie aanbieden. Ik wil ook geen schoenen of bh’s verkopen, dat vind ik een vak apart. Maar ja, soms verander ik van mening, zoals met de kleding.”
 
Zo groeide langzaamaan het aanbod in de kleine maar gezellige shop. Vandaag vind je er kleurrijke sjaals van wilde zijde uit Vietnam, tijdloze tassen van ecologisch gelooid leer uit India, fijne oorbellen uit Colombia en een zilveren armband met edelstenen uit Nepal, naast casual kleding van biokatoen met het Fairtrade Max Havelaar-label. Dat is het bekendste keurmerk, maar niet het enige. Alle kledingstukken hebben het GOTS-keurmerk, wat staat voor ecologisch en sociaal verantwoord textiel. Sommige sjaals zijn van gewoon katoen maar fair trade gemaakt, voor de kleding is het altijd een combinatie van beide labels.
 
Nancy studeerde psychologie en had in een vorig leven een gewone kantoorbaan. Een eigen zaak was nooit een droom: “Ik wou gewoon fair trade stimuleren, zoveel mogelijk producenten uit verschillende werelddelen helpen. Een eigen zaak was geen doel op zich maar een middel om dat doel te bereiken.” Haar missie is fairtrade- en biokleding bekend maken bij een breder publiek. Daarbij botst ze nog steeds op vooroordelen, alsof je fair trade kleden gelijk staat aan een juten zak aantrekken. Vaak hebben mensen een heel ander beeld van fairtrade- en biokleding en zijn ze verbaasd als ze de mooie ontwerpen zien. Nancy selecteert dan ook met zorg: “Ik kies voor een stijl die niet zozeer alternatief is en vermijd de typische sieraden uit Nepal of de Afrikaanse maskers. De bloemensieraden uit Thailand die ik aanbied zijn wel typisch voor dat land, maar ze worden soberder bewerkt.”


Stoute schoenen aantrekken


Met Meer dan Mooi hoopt Nancy niet enkel mensen te bereiken die al bezig zijn met fair trade. Daarom organiseert ze evenementen zoals de jaarlijkse modeshow of een workshop sjaals knopen. Daarmee bereikt ze een ander publiek. De modeshow is 100% fair trade en bio, dus ook de make-up, de schoenen en de kapsels.


Uit de organisatie van de modeshow heeft ze vooral geleerd dat je niet mag denken dat je maar een kleine speler bent: “Toen mijn partner voor de schoenen plots afzegde, trok ik mijn stoute schoenen aan en belde ik naar Torfs. Die waren meteen bereid om hun schoenen van ecologisch gelooid leer uit te lenen. En dankzij deze samenwerking zal Torfs de eco-merken voortaan meer in de kijker zetten. Ik leer nog elke dag bij, er zijn veel meer merken bezig met goede doelen of met recyclage dan je denkt.” Toch blijft zo’n modeshow organiseren een intensieve job: “Het is niet gewoon een plan b of c bedenken, maar twee keer het ganse alfabet.” Maar het loont de moeite. “Veel van mijn klanten kochten nog nooit bewust fair trade."
 
"Mensen uit de buurt komen voor de cadeautjes en sieraden, zoals de bloemencollectie uit Thailand, die uniek is in België. Voor de kleren komen ze van Antwerpen, Leuven of Hasselt omdat er zo weinig aanbod is in Vlaanderen. Er zijn wel online shops, maar mensen passen toch liever. Juist die klanten die voor fair trade en bio kiezen, vinden het belangrijk te weten hoe de stof aanvoelt.”
 
En klant is hier koning. Of je nu iets klein koopt of gewoon eens komt kijken, je wordt altijd vriendelijk geholpen en het eerlijke advies krijg je er gratis bij. Het contact met de klant vindt Nancy heel belangrijk. Dat gebeurt in de eerste plaats in de winkel, maar zeker ook via Facebook. Geregeld krijgen volgers de kans om mee te kiezen wat in de shop komt: ze beslissen of er al dan niet jumpsuits komen, welke kleur van een artikel wordt besteld of ze maken kans om ondergoed te testen en er hun ongezouten mening over te geven. Voor ze startte met mannenkleding deed Nancy eerst een rondvraag. Daaruit bleek dat mannen geen prints of logo’s willen en dat het niet te strak mag zitten.


Strenge selectie
 
Nancy speurt zelf naar leveranciers op het net en schrijft hen aan. “Het is echt een zoektocht. Als ik iets vind dat de moeite lijkt, ga ik op onderzoek: wat zijn de voorwaarden, hoe is de kwaliteit? Het heeft geen zin als het enkel een mooi project is maar na een week uit elkaar valt. Of als het bio is maar door kinderen werd gemaakt. Het moet van goede kwaliteit zijn, mooi en betaalbaar. Als je mensen laat kiezen tussen twee vergelijkbare kettingen met dezelfde prijs, waarvan de ene fair trade is en de andere niet, kiest niemand voor unfair. Maar er moet genoeg keuze zijn en de klant moet het ook mooi vinden. Je koopt niet iets om een project te steunen om het dan in de kast te laten liggen.”
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Nancy vindt het belangrijk om met een importeur te werken: “Je kan niet wereldwijd rechtstreeks werken. Als ik op bezoek zou gaan in ateliers in landen waar kinderarbeid normaal is, zullen ze me verzekeren dat ze niet met kinderen werken. Zodra het contract getekend is, verlies ik de controle. Ik vertrouw de importeurs waarmee ik werk want zij hebben al jarenlang een band met dezelfde producenten. Zij bewaken ook de kwaliteit: als iets niet in orde is, kan je het terugsturen. Het zou heel naïef zijn te denken dat ik dit allemaal zelf kan. In het Westen vinden wij zoveel dingen vanzelfsprekend: wij vinden het een ramp als twee oorbellen niet gelijk zijn, de producenten daar niet. Dat elk stuk in een bepaalde kledingmaat identiek moet zijn, leg dat maar eens uit!”

Een kleine stap voor de mens...

Voor Nancy is fair trade een manier van leven. Ze kiest vanzelfsprekend voor fairtradeproducten en -voeding uit respect voor de mensen die ze maken. “Eerlijke handel, goede werkomstandigheden, dat is een ideaal, ik denk dat het nooit wereldwijd kan worden bereikt, maar iedere stap telt. Als je in een streek waar kinderarbeid heel normaal is, kan bereiken dat er in een gezin twee kinderen werken en twee naar school gaan, ben je al een stap vooruit. Dat is hoe de wereld werkt. Zulke zaken veranderen geleidelijk. Als consument kan je wel het verschil maken: als je bij alles wat je koopt eerst bekijkt of er een eerlijk alternatief is, ben je je tenminste bewust van de problematiek. Als je iets koopt dat niet fair trade is, zoals een leren jas made in Bangladesh, zie er dan even het beeld bij van wie het gemaakt heeft.”
 
Fair trade is niet enkel eerlijke productie, het gaat ook om handel volgens een totaal ander principe. Maar het blijft wel trade, natuurlijk. “Als elke handelaar een beetje anders zou werken, zou er al veel veranderen in de wereld. Als je weet dat slechts 2% van de prijs naar de loonkosten gaat, zou je denken dat grote bedrijven iets meer van hun winstmarge met de producent delen, maar daar wordt altijd op beknibbeld. De producent kan makkelijk een hogere vergoeding krijgen zonder dat het product veel duurder wordt. En als grote kledingmerken niet meer met ‘oneerlijke’ producenten zouden werken, dan zou iedereen gewoon fairtradeproducten kopen.” Inderdaad, een grote stap voor de mensheid.
 
© Meer dan Mooi

Meer dan Mooi
Smallerijt 21, 2440 Zammel (Geel)
Tel. 014 54 15 23
info@meerdanmooi.be

woensdag 18 december 2013

Fair Wear Foundation: een label dat de werkomstandigheden in de textielketen wil verbeteren.



De textielindustrie is een van de sectoren waar het gebrek aan respect voor nationale of internationale arbeidsregelgeving het grootst is, vooral wat betreft de fundamentele rechten van werknemers (zoals het verbod op kinderarbeid, vakbondsvrijheid of het recht op een minimumloon). Dit is deels te verklaren doordat veel merken niet langer over hun eigen confectiefabrieken beschikken, maar liever beroep doen op een complexe en uitgebreide leveranciersketen.

Fair Wear Foundation (FWF) is een niet-commerciële vereniging waartoe merken, distributeurs en kledingproducenten kunnen toetreden om zich zo te engageren in een gecontroleerd en transparant proces dat de werkomstandigheden in confectie-eenheden en hun voorzieningsketens wil verbeteren.

Fair Wear Foundation, een multi-stakeholder organisatie die wordt beheerd door zowel  federaties van ondernemingen uit de sector als vertegenwoordigers uit vakbonden en het verenigingsleven, pleit voor een pragmatische aanpak om deze plaag te bestrijden.
FWF garandeert inderdaad niet de strikte toepassing van de sociale normen zoals voorgeschreven door de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO), maar ze voorziet een aanpak van gefaseerde naleving gebaseerd op een complete gedragscode.

> Lees meer

vrijdag 25 oktober 2013

Koppen-reportage Made in Bangladesh

Zes maanden na de ramp in de textielfabriek in Bangladesh trok een reportageploeg naar ginder om te zien hoe het nu gesteld is in de fabrieken waar onze kleding vandaan komt. Vlak na de ramp deden de grote kledingmerken grote beloften, maar is er op het terrein al iets veranderd?

dinsdag 30 april 2013

Labels Primark and Mango gevonden na instorting textielfabriek Bangladesh

Het Rana Plaza gebouw van acht verdiepingen huisvestte drie kledingfabrieken en een winkelcentrum. De instorting van het gebouw, woensdaogochtend 24 april, veroorzaakte minimaal 162 doden. Rond de 1000 mensen raakten gewond.

Op 24 april vonden lokale partners van Schone Kleren Campagne de labels van Mango en Primark tussen het puin. Ether Tex Ltd., één van de fabrieken in het Rana Plaza gebouw, produceerde voor C&A tot november 2011. C&A is ook betrokken bij de brand in de Tazreen fabriek van precies vijf maanden geleden, waarbij 112 kledingarbeiders omkwamen.